Άρθρα: 1. Νεολαία και τοπική αυτοδιοίκηση
2. Καποδίστριας ΙΙ: Στις Καλένδες!
3. Για μια υπερκομματική τοπική αυτοδιοίκηση
4. Ας σοβαρευτούμε...
5. Bizzare Story
6. Τι είναι αυτό;
17.12.08
9.12.08
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΙ: ΣΤΙΣ ΚΑΛΕΝΔΕΣ !
Η διοικητική μεταρρύθμιση εμφανίστηκε σαν.. φούσκα στο χρηματιστήριο.
Έγιναν μελέτες από τους επιστήμονες του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Έγιναν θεματικά Συνέδρια της ΕΝΑΕ (Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος) και της ΚΕΔΚΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος) όπου αποφάσισαν ότι το 2010 στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα πάμε με το νέο νόμο του Καποδίστρια ΙΙ.
Έγιναν δηλώσεις Υπουργών, διάφορων ιθυνόντων και προέδρων οργανισμών της Τ.Α ,ακόμη και του Πρωθυπουργού, για την επερχόμενη μεγάλη αλλαγή στον Διοικητικό χάρτη της χώρας.
Μέχρι και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Παπάγου έσπευσε να πάρει απόφαση ότι «εμείς δεν θέλουμε Διοικητική Μεταρρύθμιση, δεν θέλουμε συνένωση!»
Και μετά την καταιγίδα επήλθε η γαλήνη:
Τίποτα δεν πρόκειται να γίνει.
Μεταξύ μας. Επόμενο ήταν. Γιατί;
Διότι, για να γίνει Διοικητική Μεταρρύθμιση έπρεπε να συντρέχουν τρία πράγματα.
Πρώτον: Η Πολιτεία να ήταν αποφασισμένη να αποκεντρώσει εξουσία.
Δηλαδή, να γίνει μελέτη κατανομής νέων αρμοδιοτήτων, στο νέο διοικητικό περιβάλλον, όπου θα κάλυπταν πλήρως την αρχή της εγγύτητας και της επικουρικότητας.
Κυρίαρχο στοιχείο με βάσει το οποίο ξεκινούν τα πάντα.
Και όμως ουδείς ασχολήθηκε με τις αρμοδιότητες.
Δεύτερον: Η Πολιτεία να ήταν αποφασισμένη να στηρίξει την αποτελεσματική άσκηση των αρμοδιοτήτων με αυστηρά θεσμοθετημένους πόρους ώστε να υπάρχει οικονομική ευρωστία και ανεξαρτησία που πλήττει κέραια την πελατειακή σχέση, την κομματική εξάρτηση και την αυτονομία που πρέπει να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αντ’ αυτού, όλο το διάστημα μέχρι σήμερα εξαντλήθηκε σε συζητήσεις του να δοθούν τα φετινά χρωστούμενα (250 εκ. ευρώ) σε… δόσεις και πότε. Να δοθούν τα χρωστούμενα 15 ετίας (1,7 δις. Ευρώ) σε ομόλογα.( ζήσε Μάι μου!) και να αυξηθούν τα ποσοστά που εισπράττει η τοπική αυτοδιοίκηση από τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων από 50 σε 90% - πράγμα το οποίο έγινε - αλλά η Πολιτεία παρά το ότι κρατά το 10% των εσόδων αυτών, αποφάσισε να αυξήσει κατά 20% τα τέλη! Καταλαβαίνετε!
Τρίτον: Η Πολιτεία να ήταν αποφασισμένη και πολιτικά δυνατή για να συγκρουσθεί με όλους εκείνους οι οποίοι εναντιώνονται στις συνενώσεις των Δήμων – πράγμα απαραίτητο στο νέο διοικητικό χάρτη όπου πρέπει να μικρύνει ο αριθμός των Δήμων και να διευρυνθούν πληθυσμιακά και σε έκταση οι νέοι δήμοι που θα προκύψουν.
Το στοιχείο αυτό προσπάθησαν να το αντιμετωπίσουν με διάφορα σενάρια συνενώσεων είτε επιστημονικά είτε όχι.
Το τελευταίο… επιστημονικό που βγήκε μάλλον ήταν... πειραγμένο!
Διότι έδινε προτάσεις συνδυασμών Δήμων προς συνένωση του συστήματος τριών ανά δυο. Δηλαδή έπαιρνε μια ομάδα δήμων που γειτνίαζαν και τους ανακάτευε, είτε αυτός με εκείνον ή εκείνος με τον άλλον, και ότι φανταζόταν ο καθείς ανάλογα με τα συμφέροντά του. Δεν λέω ότι εντελώς τυχαία βρέθηκαν εκτός μελέτης οι περιοχές της Β΄Αθήνας και Α΄ Θεσσαλονίκης (βλέπετε είναι οι περιοχές με τα μεγαλύτερα συμφέροντα – πολιτικά εννοώ – και οι συγκρούσεις που θα προκύπτανε ήταν δύσκολο να αντιμετωπισθούν σήμερα).
Γι’ αυτό σας λέω... Καποδίστριας ΙΙ, προς το παρόν, ΤΕΛΟΣ!
Στις καλένδες...
14.10.08
Με ενδιαφέρει η πόλη μου...με ενδιαφέρει το αύριο!
Και σιγά – σιγά τα χρόνια περνούν. Τόσο… «σιγά» που η ζωή είναι ένα τριπλούν. Το πρώτο βήμα η νιότη, το δεύτερο η ωριμότητα, το τρίτο τα γερατειά.
Και εσύ νέος τώρα ασχολείσαι με τα σχολικά σου βιβλία. Και πολύ καλά κάνεις. Σχολείο – Σπίτι – Φροντιστήριο – Σπίτι – Διάβασμα – Διαδύκτιο – SMS – και λίγη έξοδο με τους φίλους.
Κάποια μέρα χωρίς να το καταλάβεις, λόγω ηλικίας, εγγράφεσαι αυτομάτως στους εκλογικούς καταλόγους του Δήμου.
Θα μου πεις . Και τι έγινε; Βασικά τίποτα. Ουσιαστικά πολλά...
Γιατί, από εκείνη τη στιγμή λειτουργεί ένα δικαίωμα και μια υποχρέωση που έχουν το ίδιο όνομα, ψήφος.
Δικαίωμα να ψηφίζεις, δηλαδή να συμμετέχεις ενεργά στην εκλογή των ατόμων για τον Δήμο, την Βουλή, την Ευρωβουλή.
Υποχρέωση, όχι τόσο από την άποψη της άσκησης του δικαιώματος, αλλά από την ουσιαστική πλευρά της κριτικής ψήφου. Της ψήφου που κατέληξες μετά από σκέψη, μετά από κρίση και είναι δική σου απόφαση.
Για να γίνει όμως αυτό το τελευταίο απαιτούνται γνώσεις, πληροφόρηση, ενδιαφέρον για τα κοινά.
Υπάρχουν αυτά σήμερα; Θα υπάρχουν τότε;
Μήπως πρέπει από σήμερα, από τώρα, να υπάρχει ένα – έστω μικρό – ενδιαφέρον για τα κοινά, την κοινωνία, την πόλη, την χώρα, τον κόσμο που ζεις;
Μήπως λοιπόν, ο νέος πρέπει από τα μαθητικά του χρόνια να ενδιαφέρεται για το «περιβάλλον» που ζει; Να το μαθαίνει, ίσως να θέλει να το αλλάξει κιόλας!
Γιατί όλα αυτά τα παραπάνω σε δυο κολόνες στηρίζονται, στην Οικονομία και την Πολιτική.
Και το πρώτο ενδιαφέρον ξεκινά από το… σπίτι σου. Από τον Δήμο. Από την Πόλη που ζεις!
Όταν ενδιαφέρεσαι για τα κοινά και πόσο μάλλον της πόλης σου, ενδιαφέρεσαι για τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου!
Ενδιαφέρεσαι για το σήμερα και την κάθε μέρα του αύριο ξεχωριστά!
Και εσύ νέος τώρα ασχολείσαι με τα σχολικά σου βιβλία. Και πολύ καλά κάνεις. Σχολείο – Σπίτι – Φροντιστήριο – Σπίτι – Διάβασμα – Διαδύκτιο – SMS – και λίγη έξοδο με τους φίλους.
Κάποια μέρα χωρίς να το καταλάβεις, λόγω ηλικίας, εγγράφεσαι αυτομάτως στους εκλογικούς καταλόγους του Δήμου.
Θα μου πεις . Και τι έγινε; Βασικά τίποτα. Ουσιαστικά πολλά...
Γιατί, από εκείνη τη στιγμή λειτουργεί ένα δικαίωμα και μια υποχρέωση που έχουν το ίδιο όνομα, ψήφος.
Δικαίωμα να ψηφίζεις, δηλαδή να συμμετέχεις ενεργά στην εκλογή των ατόμων για τον Δήμο, την Βουλή, την Ευρωβουλή.
Υποχρέωση, όχι τόσο από την άποψη της άσκησης του δικαιώματος, αλλά από την ουσιαστική πλευρά της κριτικής ψήφου. Της ψήφου που κατέληξες μετά από σκέψη, μετά από κρίση και είναι δική σου απόφαση.
Για να γίνει όμως αυτό το τελευταίο απαιτούνται γνώσεις, πληροφόρηση, ενδιαφέρον για τα κοινά.
Υπάρχουν αυτά σήμερα; Θα υπάρχουν τότε;
Μήπως πρέπει από σήμερα, από τώρα, να υπάρχει ένα – έστω μικρό – ενδιαφέρον για τα κοινά, την κοινωνία, την πόλη, την χώρα, τον κόσμο που ζεις;
Μήπως λοιπόν, ο νέος πρέπει από τα μαθητικά του χρόνια να ενδιαφέρεται για το «περιβάλλον» που ζει; Να το μαθαίνει, ίσως να θέλει να το αλλάξει κιόλας!
Γιατί όλα αυτά τα παραπάνω σε δυο κολόνες στηρίζονται, στην Οικονομία και την Πολιτική.
Και το πρώτο ενδιαφέρον ξεκινά από το… σπίτι σου. Από τον Δήμο. Από την Πόλη που ζεις!
Όταν ενδιαφέρεσαι για τα κοινά και πόσο μάλλον της πόλης σου, ενδιαφέρεσαι για τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου!
Ενδιαφέρεσαι για το σήμερα και την κάθε μέρα του αύριο ξεχωριστά!
29.9.08
ΤΟ.ΣΥ.Ν. Χολαργού - Οι Νέοι παίρνουν τη σκυτάλη!
Αντιπροσωπεία της Υπερκομματικής Ένωσης Χολαργιωτών, πραγματοποίησε την Παρασκευή 26/9, συνάντηση με το προεδρείο του Τοπικού Συμβουλίου Νέων (ΤΟ.ΣΥ.Ν) του Δήμου μας. Η πρωτοβουλία ήταν της ΥΠΕΡ.Ε.ΧΟ, με στόχο την κοινή δράση στα θέματα που απασχολούν τους νέους της περιοχής μας και την ενίσχυση σε δυνάμεις και δραστηριότητες αυτού του πολύ σημαντικού θεσμού, που ξεκίνησε τις εργασίες του από τον περασμένο Μάρτιο.Θέματα πολιτισμού, περιβάλλοντος και υπερκομματικής, πάνω απ΄όλα ενεργοποίησης συζητήθηκαν μεταξύ άλλων και οι απόψεις που ανταλλάχτηκαν έδειξαν ότι οι Νέοι παίρνουν τη σκυτάλη στη σύγχρονη κοινωνική δομή και έχουν πολλά να προτείνουν και να πράξουν!
Σκοπός όπως τονίστηκε και από τις δύο πλευρές δεν είναι η απαξίωση των προβλημάτων και των αναγκών της περιοχής μας, αλλά η σύμπραξη και η οργάνωση υγειών ομάδων εργασίας και παρέμβασης, όπου αυτή χρειάζεται!
Σημαντική ήταν επίσης η πρόταση από την αντιπροσωπεία της ΥΠΕΡ.Ε.ΧΟ για διοργάνωση Ημερίδας Νέων του Χολαργού, με θέμα «Νεολαία και Τοπική Αυτοδιοίκηση», όπου όλες οι νεολαίες των δημοτικών και κομματικών παρατάξεων, τα μαθητικά συμβούλια και οι επιμέρους φορείς, θα μπορούν να καταθέσουν απόψεις, ιδέες και προτάσεις για την ανάπτυξη της επόμενης μέρας στο Δήμο μας και αυτές να κατατεθούν στο επίσημο θεσμικό όργανο αυτού.
Παράλληλα, η ημερίδα θα μπορεί να «ντυθεί» με πολιτιστικές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή όλων μας! Επικεφαλής και συντονιστής της ημερίδας αυτής θα είναι το ΤΟ.ΣΥ.Ν.
Ο Χρήστος Κοντός, ο Κωνσταντίνος Σαμπάνης και ο Μάνος Χάλκος, από πλευράς ΤΟ.ΣΥ.Ν. και ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, η Μαρβίνα Πιτυχούτη και ο Νίκος Ίσαρης, από πλευράς ΥΠΕΡ.Ε.ΧΟ (φωτό), ανανέωσαν το ραντεβού τους, για τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου, όπου μαζί θα επισκεφτούν τα σχολεία της περιοχής μας και θα έχουν συναντήσεις με τα 15μελή συμβούλια αυτών, έτσι ώστε και αυτά να συμμετέχουν και να συνεχίσουν τον κύκλο ενεργοποίησης της νέας γενιάς.
13.9.08
Θα σοβαρευτούμε ποτέ;
Όσο καλή πρόθεση και αν έχεις, όσες γνώσεις και αν διαθέτεις, όση δύναμη και αν σου έχει απομείνει, προσπαθώντας να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο, με στόχο να βοηθήσεις την Πόλη σου, μέσω της σωστής και αποτελεσματικής λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δεν μπορείς να περιμένεις να αναδειχθούν αξίες και ηθικές μέσα από τα «σκουπίδια». Εκεί όσο και να ψάχνεις, σκουπίδια θα βγαίνουν και θα σε οδηγούν σε δαιδαλώδεις και επικίνδυνους ατραπούς που θα σε φέρουν σε ανάξιες επιλογές.
Έγραψε κάποιος Χολαργιώτης πρόσφατα – ίσως αφελώς, ίσως με θετική πιστεύω προσέγγιση – «Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που λέγεται Δήμαρχος και μισθώνει στην κυριολεξία 15 ή 17 δημοτικούς συμβούλους να αποφαίνεται, να αποφασίζει και να συνεννοείται για όλα. Πρόκειται για την πιο ακραία μορφή διαστρεβλωμένης δημοκρατίας.» και συνεχίζει «Μια κατ’ επίφασιν δημοκρατική διαδικασία εξαρτημένων και ανήμπορων συντελεστών. Μια δήθεν δημοκρατία που παρέχει κάθε διευκόλυνση σε μια ομάδα ανθρώπων, να συναλλάσσονται κάτω από το τραπέζι…»
Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, το παραπάνω απόσπασμα γραφής και πολιτικής θέσης έχει να κάνει με τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Χολαργού, οι οποίες προφανώς δεν ταυτίζονται με την λογική και τις θέσεις του κυρίου συντάκτη – του πιο πάνω κειμένου – αλλά , λέω εγώ, ίσως και πολλών άλλων, γιατί ποτέ καμιά απόφαση, καμιάς αρχής δεν είναι πλήρως και απολύτως αποδεκτή από το σύνολο των πολιτών ή των τυχόν ενδιαφερομένων κατά υπόθεση.
Αυτό όμως, απέχει μακράν από το να καυτηριάζεις μια απόφαση και να παραθέτεις τα επιχειρήματα, της σωστής – κατά την άποψή σου – θέσης , από το να μέμφεσαι συλλήβδην προσωπικά τον κάθε Δήμαρχο και τους κάθε Δημοτικούς Συμβούλους που στηρίζουν μια απόφαση.
Διότι η αρχή της πλειοψηφίας στις αποφάσεις όλων των συλλογικών οργάνων, όλων των θεσμών, είναι ακριβώς η βάση, το θεμέλιο, ο πυλώνας της Δημοκρατικής λειτουργίας.
Ο κάθε δε, Δήμαρχος και Δημοτικός Σύμβουλος είναι άτομο αιρετό στη Δημοκρατία μας, δηλαδή έχει εκλεγεί με ψήφο από τους πολίτες και τους εκπροσωπεί στις αποφάσεις που λαμβάνει.
Τώρα, αν οι αποφάσεις που λαμβάνει, στηρίζει και ψηφίζει ο κάθε Δήμαρχος ή Δημοτικός Σύμβουλος, δεν είναι αρεστές στους πολίτες, όταν έρθει η ώρα να στηθεί η κάλπη – στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κάθε 4 χρόνια - ο πολίτης θα επιδοκιμάσει ή θα αποδοκιμάσει.
Το πώς θα πρέπει να σκεφθεί και να πράξει ο πολίτης στην κάλπη είναι άλλη… ιστορία.
Επειδή όμως ο κατήφορος της στρεβλής σκέψης είναι καμιά φορά ολισθηρός και απότομος, μας παρασύρει στο κενό και σε προτάσεις λαϊκισμού, εν ονόματι μάλιστα, της θωράκισης της Δημοκρατίας.
Να τι προτείνει, μετά τις πιο πάνω θέσεις, ο συντάκτης μας.
«Ένα σώμα 1.000 πολιτών που με τις γνώσεις του και τις εμπειρίες του θα παρακολουθεί και θα αποφαίνεται για τις αποφάσεις και τις λειτουργίες της τοπικής δημόσιας διοίκησης σε κάθε επίπεδο και σε κάθε τομέα. Ένα σώμα 1.000 πολιτών που θα βοηθάει εθελοντικά στην υλοποίηση των δράσεων της δημόσιας διοίκησης.»
Αντέχει αυτή η θέση σε σχολιασμό;
Είναι αυτή θέση που θα στηρίζει τη Δημοκρατία;
Καθαιρεί τους εκλεγμένους από των λαό εκπροσώπους για να αναλάβουν 1.000 εθελοντές;
Αυτό είναι Δημοκρατία;
Μήπως θα πρέπει με πολύ σοβαρότητα, υπευθυνότητα, σύνεση και απλή λογική να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, που πράγματι υπάρχουν, και με θετικό πνεύμα να προσπαθούμε να οδηγούμε σε αποφάσεις οι οποίες θα έχουν θετικό αποτέλεσμα για τους πολίτες;
Μήπως θα πρέπει αντί της μομφής ή του εύκολου χλευασμού να βοηθούμε τους Δημοτικούς μας συμβούλους να κρατούν ψηλά τον τίτλο που φέρουν με σωστές αποφάσεις;
Μήπως θα πρέπει να πείσουμε τους Δημοτικούς Συμβούλους ότι τα προβλήματα της Πόλης, των Χολαργιωτών δεν προσφέρονται για κομματική αρένα και δεδομένη αντίπαλη σκέψη ή πρόταση αλλά θετική προσέγγιση προς όφελος όλων;
Λέω, Μήπως!
Έγραψε κάποιος Χολαργιώτης πρόσφατα – ίσως αφελώς, ίσως με θετική πιστεύω προσέγγιση – «Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που λέγεται Δήμαρχος και μισθώνει στην κυριολεξία 15 ή 17 δημοτικούς συμβούλους να αποφαίνεται, να αποφασίζει και να συνεννοείται για όλα. Πρόκειται για την πιο ακραία μορφή διαστρεβλωμένης δημοκρατίας.» και συνεχίζει «Μια κατ’ επίφασιν δημοκρατική διαδικασία εξαρτημένων και ανήμπορων συντελεστών. Μια δήθεν δημοκρατία που παρέχει κάθε διευκόλυνση σε μια ομάδα ανθρώπων, να συναλλάσσονται κάτω από το τραπέζι…»
Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, το παραπάνω απόσπασμα γραφής και πολιτικής θέσης έχει να κάνει με τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Χολαργού, οι οποίες προφανώς δεν ταυτίζονται με την λογική και τις θέσεις του κυρίου συντάκτη – του πιο πάνω κειμένου – αλλά , λέω εγώ, ίσως και πολλών άλλων, γιατί ποτέ καμιά απόφαση, καμιάς αρχής δεν είναι πλήρως και απολύτως αποδεκτή από το σύνολο των πολιτών ή των τυχόν ενδιαφερομένων κατά υπόθεση.
Αυτό όμως, απέχει μακράν από το να καυτηριάζεις μια απόφαση και να παραθέτεις τα επιχειρήματα, της σωστής – κατά την άποψή σου – θέσης , από το να μέμφεσαι συλλήβδην προσωπικά τον κάθε Δήμαρχο και τους κάθε Δημοτικούς Συμβούλους που στηρίζουν μια απόφαση.
Διότι η αρχή της πλειοψηφίας στις αποφάσεις όλων των συλλογικών οργάνων, όλων των θεσμών, είναι ακριβώς η βάση, το θεμέλιο, ο πυλώνας της Δημοκρατικής λειτουργίας.
Ο κάθε δε, Δήμαρχος και Δημοτικός Σύμβουλος είναι άτομο αιρετό στη Δημοκρατία μας, δηλαδή έχει εκλεγεί με ψήφο από τους πολίτες και τους εκπροσωπεί στις αποφάσεις που λαμβάνει.
Τώρα, αν οι αποφάσεις που λαμβάνει, στηρίζει και ψηφίζει ο κάθε Δήμαρχος ή Δημοτικός Σύμβουλος, δεν είναι αρεστές στους πολίτες, όταν έρθει η ώρα να στηθεί η κάλπη – στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κάθε 4 χρόνια - ο πολίτης θα επιδοκιμάσει ή θα αποδοκιμάσει.
Το πώς θα πρέπει να σκεφθεί και να πράξει ο πολίτης στην κάλπη είναι άλλη… ιστορία.
Επειδή όμως ο κατήφορος της στρεβλής σκέψης είναι καμιά φορά ολισθηρός και απότομος, μας παρασύρει στο κενό και σε προτάσεις λαϊκισμού, εν ονόματι μάλιστα, της θωράκισης της Δημοκρατίας.
Να τι προτείνει, μετά τις πιο πάνω θέσεις, ο συντάκτης μας.
«Ένα σώμα 1.000 πολιτών που με τις γνώσεις του και τις εμπειρίες του θα παρακολουθεί και θα αποφαίνεται για τις αποφάσεις και τις λειτουργίες της τοπικής δημόσιας διοίκησης σε κάθε επίπεδο και σε κάθε τομέα. Ένα σώμα 1.000 πολιτών που θα βοηθάει εθελοντικά στην υλοποίηση των δράσεων της δημόσιας διοίκησης.»
Αντέχει αυτή η θέση σε σχολιασμό;
Είναι αυτή θέση που θα στηρίζει τη Δημοκρατία;
Καθαιρεί τους εκλεγμένους από των λαό εκπροσώπους για να αναλάβουν 1.000 εθελοντές;
Αυτό είναι Δημοκρατία;
Μήπως θα πρέπει με πολύ σοβαρότητα, υπευθυνότητα, σύνεση και απλή λογική να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, που πράγματι υπάρχουν, και με θετικό πνεύμα να προσπαθούμε να οδηγούμε σε αποφάσεις οι οποίες θα έχουν θετικό αποτέλεσμα για τους πολίτες;
Μήπως θα πρέπει αντί της μομφής ή του εύκολου χλευασμού να βοηθούμε τους Δημοτικούς μας συμβούλους να κρατούν ψηλά τον τίτλο που φέρουν με σωστές αποφάσεις;
Μήπως θα πρέπει να πείσουμε τους Δημοτικούς Συμβούλους ότι τα προβλήματα της Πόλης, των Χολαργιωτών δεν προσφέρονται για κομματική αρένα και δεδομένη αντίπαλη σκέψη ή πρόταση αλλά θετική προσέγγιση προς όφελος όλων;
Λέω, Μήπως!
11.9.08
ΤΟ ΔΑΣΑΚΙ ΚΑΙ…ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΑΦΕ
Ένα απλό αλλά εγκαταλελειμμένο για χρόνια Δασάκι... Στο κέντρο της Πόλης... Απέναντι από το Δημαρχείο...
Πολύ μεγαλύτερο σε έκταση από το Πάρκο, το οποίο είχε αξιοποιηθεί ( με ζωολογικό κήπο – με τον… θαυματουργό billy, για τους πιο παλιούς – σιντριβάνια, παιδική χαρά, μικρό αμφιθέατρο, χαρά θεού για τους μικρούς μπόμπιρες), ενώ το Δασάκι έμενε έρημο στη μανία του χρόνου.
Οι λειτουργίες του ή μάλλον η χρήση του ήταν ιδιόρρυθμη.
Την μέρα το χρησιμοποιούσαν οι φιλόζωοι, όπου τα συμπαθητικά ζωάκια εύρισκαν την ευκαιρία να εκτελέσουν οπουδήποτε τη φυσική τους ανάγκη. Για τον ίδιο λόγο το χρησιμοποιούσαν και οι περαστικοί ταξιτζήδες, που λόγω έκτακτης ανάγκης σταματούσαν δίπλα του και εφορμούσαν ορμητικά στις σκιές των δένδρων.
Όταν έπεφτε η νύχτα η χρήση άλλαζε. Πονεμένα κορμιά νεαρών ατόμων προσπαθούσαν να βρουν το..όνειρό τους «χτυπώντας» ενέσεις που άφηναν τα ίχνη τους με τις άδειες σύριγγες επάνω στις πευκοβελόνες.
Όχι δεν είχε γίνει σκουπιδότοπος το όμορφο Δασάκι μας. Διακεκριμένα απορρίμματα φιλοξενούσε.
Το 1998 έγινε μια προσπάθεια να αλλάξει μορφή, όψη, χρήση. «Φιλοξένησε» ένα κομμάτι του προϋπολογισμού του Δήμου, αλλά το αποτέλεσμα, παρά την θετική προσπάθεια για αξιοποίηση ήταν αρνητικό για τη χρήση του από τους Χολαργιώτες.
Η εγκατάλειψη αγκάλιασε για μια ακόμη φορά το Δασάκι μας για πολλά χρόνια.
Πριν περίπου τέσσερα χρόνια, σταδιακά κάτι άρχισε να κινείται.
Σιγά-Σιγά βελτιώνονταν το περιβάλλον και η εγκατάλειψη σπρώχνονταν στο παρελθόν αφήνοντας χώρο για την αξιοποίηση.
Σήμερα φτάσαμε εκεί που χρόνια πριν έπρεπε να βρισκόμαστε.
Στο να δοθεί η ευκαιρία στους Xολαργιώτες να αγκαλιάσουν το Δασάκι. Να ζούνε κοντά του απολαμβάνοντας τον εσωτερικό του μοναδικό χώρο, παίζοντας με τα παιδιά και τα εγγόνια τους αλλά ακόμη και τους μικρούς τετράποδους φίλους τους.
Έτσι στήθηκε και το Δημοτικό Καφέ. Που έγινε ο πυρήνας συγκέντρωσης και ο πόλος έλξης των Χολαργιωτών.
Το Δημοτικό Καφέ, για την δημιουργία του οποίου πολλά λέχτηκαν και περισσότερα γράφτηκαν. Θετικά και αρνητικά.
Τα θετικά είναι, ότι –βλέποντας την αποδοχή του κόσμου – όλοι τώρα υποκλίνονται στην αναγκαιότητά του.
Τα αρνητικά είναι ότι ορισμένοι αναγορεύουν ως μείζον θέμα την άδεια που έπρεπε να πάρει – πριν τη λειτουργία του από τον Δασάρχη – ο Δήμος, πράγμα το οποίο δεν έκανε. Θα επισημάνουμε το εξής: Είναι απαράδεκτο και μεγάλο λάθος, ο Δήμος να θέλει να λειτουργήσει κάτι, οποιαδήποτε χρήση, προς όφελος των Χολαργιωτών και να μην εξασφαλίζει πριν τις ακολουθούμενες ή προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες. Όσο άδικες ή όχι και αν είναι αυτές. Γιατί στην προκειμένη περίπτωση, είναι άδικο η αρμοδιότητα της αδειοδότησης χρήσης ενός Δασυλλίου στα όρια του Δήμου, να υπάγεται σε ένα δημόσιο υπάλληλο που λέγεται Δασάρχης – ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με την Πόλη και τους κατοίκους της και «ευάλωτος » μπορεί να είναι σε διάφορες απόψεις, πιέσεις, συμφέροντα – και όχι στον Δήμο όπου τις αποφάσεις λαμβάνουν αιρετοί εκπρόσωποι των Χολαργιωτών, Χολαργιώτες οι ίδιοι, που κατά τεκμήριο αγαπούν την Πόλη τους και ενδιαφέρονται για το καλό των συμπατριωτών τους.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα, μια απορία, ίσως μικρή παρατήρηση!
Η λειτουργία του Δημοτικού Καφέ αποφασίστηκε και οργανώθηκε με γνώμονα την εξυπηρέτηση και μόνο του πολίτη ή το κέρδος;
Εάν στόχος είναι η κοινωνική προσφορά στον πολίτη εκ μέρους του Δήμου, τότε οι τιμές των προσφερομένων προϊόντων δεν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικές των επιχειρηματιών των άλλων ιδιωτικών καφέ της πόλης, αλλά τιμές κόστους.
Όταν το μικρό ποτήρι χύμα μπύρας χρεώνεται 2 ευρώ είναι ανταγωνιστική τιμή, τι στιγμή που θα έπρεπε το μεγάλο μπουκάλι μπύρα να χρεώνεται 0.80 λεπτά.
Όταν η μικρή ποικιλία χρεώνεται 8 ευρώ είναι ανταγωνιστική διότι η αξία της δεν υπερβαίνει τα 3.5 ευρώ.
Ο ελληνικός καφές δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 0.70 λεπτά ή όλα τα αναψυκτικά δεν μπορούν να χρεώνονται πάνω από 0.80 λεπτά.
Επιπλέον υπάρχει μεγάλος αριθμός παιδικών παιγνιδιών που λειτουργούν με σχετικό αντίτιμο ( που σημαίνει κέρδος) ενώ θα έπρεπε να είναι προσφορά του Δήμου στους μικρούς μπόμπιρες.
Αν ο στόχος είναι το κέρδος, δηλαδή η αύξηση εσόδων στον προϋπολογισμό του Δήμου, τότε πρέπει να το δούμε από την οπτική γωνία της πλήρους εκμετάλλευσης. Και τότε ένα μέτρο υπάρχει. Η ιδιωτική πρωτοβουλία, που θα σημαίνει καθορισμένα και ίσως υψηλά έσοδα στον Δήμο. Τότε όμως δεν θα λέγεται Δημοτικό Καφέ αλλά... VERDE (Παπάγου).
Εμείς από την πλευρά μας απευχόμαστε το τελευταίο σενάριο και προτείνουμε την συνέχιση της λειτουργίας του Δημοτικού Καφέ αλλά πραγματικού Δημοτικού με την πρέπουσα προσφορά στους Χολαργιώτες.
Πολύ μεγαλύτερο σε έκταση από το Πάρκο, το οποίο είχε αξιοποιηθεί ( με ζωολογικό κήπο – με τον… θαυματουργό billy, για τους πιο παλιούς – σιντριβάνια, παιδική χαρά, μικρό αμφιθέατρο, χαρά θεού για τους μικρούς μπόμπιρες), ενώ το Δασάκι έμενε έρημο στη μανία του χρόνου.
Οι λειτουργίες του ή μάλλον η χρήση του ήταν ιδιόρρυθμη.
Την μέρα το χρησιμοποιούσαν οι φιλόζωοι, όπου τα συμπαθητικά ζωάκια εύρισκαν την ευκαιρία να εκτελέσουν οπουδήποτε τη φυσική τους ανάγκη. Για τον ίδιο λόγο το χρησιμοποιούσαν και οι περαστικοί ταξιτζήδες, που λόγω έκτακτης ανάγκης σταματούσαν δίπλα του και εφορμούσαν ορμητικά στις σκιές των δένδρων.
Όταν έπεφτε η νύχτα η χρήση άλλαζε. Πονεμένα κορμιά νεαρών ατόμων προσπαθούσαν να βρουν το..όνειρό τους «χτυπώντας» ενέσεις που άφηναν τα ίχνη τους με τις άδειες σύριγγες επάνω στις πευκοβελόνες.
Όχι δεν είχε γίνει σκουπιδότοπος το όμορφο Δασάκι μας. Διακεκριμένα απορρίμματα φιλοξενούσε.
Το 1998 έγινε μια προσπάθεια να αλλάξει μορφή, όψη, χρήση. «Φιλοξένησε» ένα κομμάτι του προϋπολογισμού του Δήμου, αλλά το αποτέλεσμα, παρά την θετική προσπάθεια για αξιοποίηση ήταν αρνητικό για τη χρήση του από τους Χολαργιώτες.
Η εγκατάλειψη αγκάλιασε για μια ακόμη φορά το Δασάκι μας για πολλά χρόνια.
Πριν περίπου τέσσερα χρόνια, σταδιακά κάτι άρχισε να κινείται.
Σιγά-Σιγά βελτιώνονταν το περιβάλλον και η εγκατάλειψη σπρώχνονταν στο παρελθόν αφήνοντας χώρο για την αξιοποίηση.
Σήμερα φτάσαμε εκεί που χρόνια πριν έπρεπε να βρισκόμαστε.
Στο να δοθεί η ευκαιρία στους Xολαργιώτες να αγκαλιάσουν το Δασάκι. Να ζούνε κοντά του απολαμβάνοντας τον εσωτερικό του μοναδικό χώρο, παίζοντας με τα παιδιά και τα εγγόνια τους αλλά ακόμη και τους μικρούς τετράποδους φίλους τους.
Έτσι στήθηκε και το Δημοτικό Καφέ. Που έγινε ο πυρήνας συγκέντρωσης και ο πόλος έλξης των Χολαργιωτών.
Το Δημοτικό Καφέ, για την δημιουργία του οποίου πολλά λέχτηκαν και περισσότερα γράφτηκαν. Θετικά και αρνητικά.
Τα θετικά είναι, ότι –βλέποντας την αποδοχή του κόσμου – όλοι τώρα υποκλίνονται στην αναγκαιότητά του.
Τα αρνητικά είναι ότι ορισμένοι αναγορεύουν ως μείζον θέμα την άδεια που έπρεπε να πάρει – πριν τη λειτουργία του από τον Δασάρχη – ο Δήμος, πράγμα το οποίο δεν έκανε. Θα επισημάνουμε το εξής: Είναι απαράδεκτο και μεγάλο λάθος, ο Δήμος να θέλει να λειτουργήσει κάτι, οποιαδήποτε χρήση, προς όφελος των Χολαργιωτών και να μην εξασφαλίζει πριν τις ακολουθούμενες ή προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες. Όσο άδικες ή όχι και αν είναι αυτές. Γιατί στην προκειμένη περίπτωση, είναι άδικο η αρμοδιότητα της αδειοδότησης χρήσης ενός Δασυλλίου στα όρια του Δήμου, να υπάγεται σε ένα δημόσιο υπάλληλο που λέγεται Δασάρχης – ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με την Πόλη και τους κατοίκους της και «ευάλωτος » μπορεί να είναι σε διάφορες απόψεις, πιέσεις, συμφέροντα – και όχι στον Δήμο όπου τις αποφάσεις λαμβάνουν αιρετοί εκπρόσωποι των Χολαργιωτών, Χολαργιώτες οι ίδιοι, που κατά τεκμήριο αγαπούν την Πόλη τους και ενδιαφέρονται για το καλό των συμπατριωτών τους.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα, μια απορία, ίσως μικρή παρατήρηση!
Η λειτουργία του Δημοτικού Καφέ αποφασίστηκε και οργανώθηκε με γνώμονα την εξυπηρέτηση και μόνο του πολίτη ή το κέρδος;
Εάν στόχος είναι η κοινωνική προσφορά στον πολίτη εκ μέρους του Δήμου, τότε οι τιμές των προσφερομένων προϊόντων δεν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικές των επιχειρηματιών των άλλων ιδιωτικών καφέ της πόλης, αλλά τιμές κόστους.
Όταν το μικρό ποτήρι χύμα μπύρας χρεώνεται 2 ευρώ είναι ανταγωνιστική τιμή, τι στιγμή που θα έπρεπε το μεγάλο μπουκάλι μπύρα να χρεώνεται 0.80 λεπτά.
Όταν η μικρή ποικιλία χρεώνεται 8 ευρώ είναι ανταγωνιστική διότι η αξία της δεν υπερβαίνει τα 3.5 ευρώ.
Ο ελληνικός καφές δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 0.70 λεπτά ή όλα τα αναψυκτικά δεν μπορούν να χρεώνονται πάνω από 0.80 λεπτά.
Επιπλέον υπάρχει μεγάλος αριθμός παιδικών παιγνιδιών που λειτουργούν με σχετικό αντίτιμο ( που σημαίνει κέρδος) ενώ θα έπρεπε να είναι προσφορά του Δήμου στους μικρούς μπόμπιρες.
Αν ο στόχος είναι το κέρδος, δηλαδή η αύξηση εσόδων στον προϋπολογισμό του Δήμου, τότε πρέπει να το δούμε από την οπτική γωνία της πλήρους εκμετάλλευσης. Και τότε ένα μέτρο υπάρχει. Η ιδιωτική πρωτοβουλία, που θα σημαίνει καθορισμένα και ίσως υψηλά έσοδα στον Δήμο. Τότε όμως δεν θα λέγεται Δημοτικό Καφέ αλλά... VERDE (Παπάγου).
Εμείς από την πλευρά μας απευχόμαστε το τελευταίο σενάριο και προτείνουμε την συνέχιση της λειτουργίας του Δημοτικού Καφέ αλλά πραγματικού Δημοτικού με την πρέπουσα προσφορά στους Χολαργιώτες.
9.4.08
Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ...ΑΥΡΙΟ!
Είναι σίγουρο ότι σύντομα η Διοικητική Μεταρρύθμιση θα «ανακατέψει» το πανελλήνιο ως άλλο Ασφαλιστικό.
Μπορεί να μην υπάρξουν τόσες αντιδράσεις όπου θα μπλέκονται απεργοί, ΜΑΤ, δικαιώματα και κατακτήσεις πολιτών, οικονομικές μακροχρόνιες συνέπειες κλπ, γιατί απλά, πολύ απλά, όλα αυτά δεν θα είναι τόσο φανερά και ο πολίτης θα τα βλέπει λίγο μακριά από το άμεσο προσωπικό του συμφέρον.
Εδώ θα παιχτεί το μεγάλο παιγνίδι σε επίπεδο καθαρά πολιτικό ή πιο καθαρά κομματικό, που θα έχει μέσα του συγκρουόμενα κομματικά και οικονομικά συμφέροντα, σερβιρισμένα στο λαό από τις διάφορες ομάδες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ανάλογα με τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετεί η κάθε μια..
Και σε όλα αυτά ο πολίτης θα είναι ένας απλός θεατής, που θα βρίσκεται στην αναμονή μέχρι να δει στο τέλος το λογαριασμό που θα πληρώσει, όταν όλα θα έχουν ολοκληρωθεί.
Μιλάμε για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, που με απλά λόγια εκφράζει τις αλλαγές που ετοιμάζονται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δηλαδή στους Δήμους, τις νέες Περιφέρειες καθώς και το κεντρικό επιτελικό, λεγόμενο Κράτος.
Στο επίκεντρο της Διοικητικής Μεταρρύθμισης η επιχείρηση «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΙ»,
που κατά πάσα πιθανότητα για μας εδώ στο Χολαργό σημαίνει: Ένας νέος Δήμος ο οποίος θα περιλαμβάνει την Αγία Παρασκευή, το Χολαργό και τον Παπάγο.
Πριν λίγες μέρες ο κ. Κακλαμάνης, Δήμαρχος Αθηναίων, ως πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων & Κοινοτήτων Ελλάδος) ενημέρωσε όλους τους Δημάρχους, με έγγραφο που αναφέρει πως, το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης(ομάδα αιρετών και επιστημόνων) σύντομα θα υποβάλλει στην ΚΕΔΚΕ τις προτάσεις του για τα προαπαιτούμενα της Διοικητικής Μεταρρύθμισης σε θέματα θεσμικά, οικονομικά και χωροταξικά.
Η ΚΕΔΚΕ αφού συζητήσει τις παραπάνω προτάσεις στο Διοικητικό της Συμβούλιο, θα ενημερώσει τις Κεντρικές Ενώσεις των Δήμων της Χώρας (ΤΕΔΚ) προκειμένου με τις παρατηρήσεις και προτάσεις τους να διαμορφώσει η ΚΕΔΚΕ τις τελικές θέσεις της.
Οι θέσεις αυτές θα παρουσιασθούν στο Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, στα μέσα Μαΐου, όπου θα κληθούν να τοποθετηθούν η Κυβέρνηση και τα κόμματα.
Τι μέλλει γενέσθαι;
Ένα είναι σίγουρο, ότι ισχυροποιούνται οι Πελατειακές Σχέσεις, οι Κομματικοί Μηχανισμοί και τα μεγάλα Οικονομικά Συμφέροντα.
Τι κάνουμε εμείς; Επαγρυπνούμε και ετοιμαζόμαστε να αμυνθούμε από τους κομματικούς μηχανισμούς, οι οποίοι θα αρχίσουν πάλι να «ενδιαφέρονται σφόδρα» για το…καλό μας!
Μπορεί να μην υπάρξουν τόσες αντιδράσεις όπου θα μπλέκονται απεργοί, ΜΑΤ, δικαιώματα και κατακτήσεις πολιτών, οικονομικές μακροχρόνιες συνέπειες κλπ, γιατί απλά, πολύ απλά, όλα αυτά δεν θα είναι τόσο φανερά και ο πολίτης θα τα βλέπει λίγο μακριά από το άμεσο προσωπικό του συμφέρον.
Εδώ θα παιχτεί το μεγάλο παιγνίδι σε επίπεδο καθαρά πολιτικό ή πιο καθαρά κομματικό, που θα έχει μέσα του συγκρουόμενα κομματικά και οικονομικά συμφέροντα, σερβιρισμένα στο λαό από τις διάφορες ομάδες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ανάλογα με τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετεί η κάθε μια..
Και σε όλα αυτά ο πολίτης θα είναι ένας απλός θεατής, που θα βρίσκεται στην αναμονή μέχρι να δει στο τέλος το λογαριασμό που θα πληρώσει, όταν όλα θα έχουν ολοκληρωθεί.
Μιλάμε για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, που με απλά λόγια εκφράζει τις αλλαγές που ετοιμάζονται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δηλαδή στους Δήμους, τις νέες Περιφέρειες καθώς και το κεντρικό επιτελικό, λεγόμενο Κράτος.
Στο επίκεντρο της Διοικητικής Μεταρρύθμισης η επιχείρηση «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΙ»,
που κατά πάσα πιθανότητα για μας εδώ στο Χολαργό σημαίνει: Ένας νέος Δήμος ο οποίος θα περιλαμβάνει την Αγία Παρασκευή, το Χολαργό και τον Παπάγο.
Πριν λίγες μέρες ο κ. Κακλαμάνης, Δήμαρχος Αθηναίων, ως πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων & Κοινοτήτων Ελλάδος) ενημέρωσε όλους τους Δημάρχους, με έγγραφο που αναφέρει πως, το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης(ομάδα αιρετών και επιστημόνων) σύντομα θα υποβάλλει στην ΚΕΔΚΕ τις προτάσεις του για τα προαπαιτούμενα της Διοικητικής Μεταρρύθμισης σε θέματα θεσμικά, οικονομικά και χωροταξικά.
Η ΚΕΔΚΕ αφού συζητήσει τις παραπάνω προτάσεις στο Διοικητικό της Συμβούλιο, θα ενημερώσει τις Κεντρικές Ενώσεις των Δήμων της Χώρας (ΤΕΔΚ) προκειμένου με τις παρατηρήσεις και προτάσεις τους να διαμορφώσει η ΚΕΔΚΕ τις τελικές θέσεις της.
Οι θέσεις αυτές θα παρουσιασθούν στο Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, στα μέσα Μαΐου, όπου θα κληθούν να τοποθετηθούν η Κυβέρνηση και τα κόμματα.
Τι μέλλει γενέσθαι;
Ένα είναι σίγουρο, ότι ισχυροποιούνται οι Πελατειακές Σχέσεις, οι Κομματικοί Μηχανισμοί και τα μεγάλα Οικονομικά Συμφέροντα.
Τι κάνουμε εμείς; Επαγρυπνούμε και ετοιμαζόμαστε να αμυνθούμε από τους κομματικούς μηχανισμούς, οι οποίοι θα αρχίσουν πάλι να «ενδιαφέρονται σφόδρα» για το…καλό μας!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)